บทที่ 14 วันที่แม่ของธีร์รู้

เช้าวันอาทิตย์ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านม่านสีขาวเข้ามาในห้องนอนของธีร์ เขาลืมตาขึ้นช้ากว่าปกติ เพราะเมื่อคืนก่อนนอนหลับได้ดี ภาพเมื่อวานยังติดอยู่ในหัวอย่างชัดเจน ภาพมือของเคนที่จับมือเขาขณะเดินในสวน ภาพคำพูดที่ว่ามีอะไรก็บอก อย่าเก็บไว้คนเดียว และภาพข้อความของภีมที่ตอบว่าจะไม่รบกวนอีก หลังจากได้ยินคำต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ